MARTA GĘBALSKA-WOŹNIARSKA

Taniec był dla mnie zawsze czymś naturalnym. Już w dzieciństwie uwielbiałam ruszać się do muzyki i bez muzyki, biegać, wspinać się na drzewa, ćwiczyć, skakać.  RUCh To jeden z moich języków ekspresji. Pamiętam jak w pewnym momencie życia, gdy byłam na bardzo fascynujących mnie studiach na kierunku malarstwo trafiłam na koncert flamenco. Byłam tak oczarowana, że od razu zapisałam się na mój pierwszy kurs tego tańca. obudziłO to moją wielka pasję i sprawiło, że po studiach, tak po prostu, bez konkretnego planu, przeprowadziłam się do Sevilli, po to, by tańczyć.